راستش نمیدونم از کجا شروع کنم.
اصلا چرا اینا رو اینجا دارم میگم.
اصلا اینا به بقیه چه ربطی داره؟و ...
ولی در هر حال باید یه موقعی بریزمشون بیرون .اون موقع هم الآن .
داستان از قبل عید شروع شد.
رفتم تا تو دانشگاه عالی آزمون ورودی بدم.بلکن تو یه دانشگاه بهتر برم تا پیشرفتم بیشتر بشه
ولی افسوس که محکوم شدم که چون تو قطعات امتحانی از خودم زدم و تازه توش پاساژ هم بوده پس چیزی از موسیقی نمیفهمم.
قبل از اون یه سال پیشش یه روز استادم گفت میخوای تو رو به ارکستر مضرابی معرفی کنم گفتم باشه با هزار امید رفتم که برم سر تمرین هنوز پام به تمرین نرسیده خیلی معدبانه گفتن آقا بیرون! شما رو دیر معرفی کردن.
تازه فهمیدم من با یکی از بچه ها اونجا خط نت نداشتیم (یعنی زیادی بودیم.)
گذشت
با یه سری از بچه ها رفاتیم تا تو سالن حلال احمر یزد اجرا کنیم.
۲۰ دقیقه به اجرا بسیج ریخت تو سالن زدن سازامون شکوندن گفتن شما مرتدید . حرومه این موسیقی و ...(هفته قبلش همون جا خال زده بودن تازه همون بسیجیام بودن ولی اون حلال بوده یعنی مستحب بوده)
گذشت یه اجرا میخواستیم با چند تا از بچه های دانشگاه هنر بکنیم بعد از ۳ ماه تمرین گفتن کلمه می زیاد تو شعر هاتون به کار رفته بهتون مجوز نمیدیم.
یه روز خونه یکی از بچه ها یه پیشنهاد شد تا تو یه گروهی کارهای استادمون آقای مشکاتین رو اجرا بکنیم
ما هم گفتیم باشه شب زنگ زدن گفتن آقا شرمنده یکی زودتر بردن.
یه روز گفتیم اقای فلانی با جناب بهمان بیاید تو دانشگاه ما یه اجرا کنیم سالنش حل. اومدیم سر تمرین بعد ۳ جلسه تمرین سر پول بچه ها زدن به هم اونم مالید .
از این بگم که تک تک بچه ها دارن ساز رو میزارن کنار از چی بگم ؟ راستش اگه دوستم (پوریا زرینفر )نبود شاید الان دیگه منم ساز نمیزدم.
اگه شما بودین باز هم به دنبال فعالیت میرفتین .بگین چون نیاز به راهنمایی دارم
دوستان در هر حال ببخشید که سر تونو درد آوردم ولی یکم راحت شدم
تا بعد یا حق
