موسیقی :صادق چراغی آواز:علیرضا قربانی
اجرا :گروه ایل
+ نوشته شده توسط پدرام جوادزاده در سه شنبه سی ام آبان 1385 و ساعت
22:33 |
فکر نمیکنم کسی باشه که ساز بزنه و اتفاقی مثل اتفاقاتی که میخوام براتون تعریف کنم براش نیفتاده باشه. حتما شما هم تایید میکنید که جامعه ما دارای فرهنگ موسیقیایی بسیار بالا و بی بدیلی هست. برای نمونه : یکی از دوستانم تعریف میکرد میگفت: یه روز تو تاکسی بودم و یک راکت بدمینتون هم رو دوشم بود بقل دستیم گفت آقا این گیتارت رو در بیار واسه ما بزن.!!!! خودم تو تاکسی بودم رادیو داشت قسمت از کاست کنسرتی دیگر جناب داریوش طلایی با اون مضراب های شفاف و زیباشون رو پخش میکرد مردی کنارم نشسته بود و گفت ببین گیتار عجب چیزه خوش صدایی هست.منم هر چی گفتم بابا این سه تار نه گیتار اصلا تو کتش نرفت. یه روز داشتم از سر تمرین بر میگشتم و از اونجایی که هنوز گواهینامه ندارم(البته دارم میگیرم تا چش بعضی از دوستان کور شه!!)مجبور بودم از قطارهای عمومی(مترو)استفاده کنم که همیشه هم یک بلایی تو مترو یا همون قطار های عمومی سر ما میاد. خلاصه تو صف گرفتن بلیط(همون کارت های هوشمند) بودم که یه آقایی گفت :پسر خوش بحالت هر جا میری این گیتارت رو با خودت میبری .من که دیگه مخم گنجایش این حرف ها و گاف ها رو نداره گفتم پدر من بابا به کی به کی این سنتوره .ای جیگر ای هلو این گیتار نیست بابا اون اینجاش اینطوریه(کجاش چطوریه رو خورتون تصور کنید!!!!) بعد طرف بعد از یک ساعت که من براش از تفاوت های سنتور و گیتار حرف زدم گفت بابا چه فرقی میکنه سنتورم برادر گیتاره دیگه!!! خلاصه آخر کار فهمیدیم که طرف میخواسته از زنش گله کنه و بگه که زن بگیری این چیزا مالیده و اصل حرف ربطی به ساز نداشته. دم دانشگاه ایستاده بودیم و هر کسی هم یه سازی رو دوشش یا تو دستش یا تو اونجاش(منظور حنجره هست البته فکر بد نکنید)بود و یه بنده خدایی که داشت رد میشد خواست برای خالی نبودن عریضه یه چیزی گفته باشه رو به یکی از دوستان کرد و به رفیقش گفت آقا این سه تاره .میبینی کاسش رو اونی که کاسش کوچیکه سه تاره . همون موقع یهو رفیقمون زد زیره خنده من وقتی به ساز روی دوشش نیگا کردم دیدم تنها چیزی که نداره کاسه ساز هست آخه بد بختانه اصلا اون چیزی که روی دوشش بود ساز نبود پوپیتر(پایه نت )بود!!!!! یه بار بنده حقیر رو که سنتور به دست تو خیابون داشتم راه میرفتم و از زور گرما هم حالم بد بود و ظاهرا خیلی هم مشکوک به نظر میرسیدم رو گرفتن چون فکر میکردن تو جعبه ای که دستم هست مسلسلی چیزی هست و بنده هم طبق داستان : اگه میخوای چیزی رو قایم کنی جایی بزار که همه ببیننش دارم عمل میکنم.!!!!!!!!(یعنی iq در حد مرغ ) خلاصه برای اتمام داستان بزارید داستانی رو نقل کنم. چند روز پیش شبکه ۴ داشت برنامه مثلا فرهنگی رو پخش میکرد یه بنده خدایی زنگ زد گفت : میشه لطفا یه آهنگی رو پخش منید و سازش رو هم نشون بدین(با حالت تو دماقی و دخترانه بخوانید) و با مزه ترین قسمتش حرف مجری بود: شما هر چیزی که میخواین رو بگین ما پخش کنیم بعد تو خونتون عکسش رو نگاه کنید!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! این جا واسه من یه سوال پیش اومد اونم این بود که : یعنی تار و سه تار ایرانی از چهره آنجلیو جولی و جنیفر لوپز حروم تر و نا محرم تره که این یکی رو نشون نمیدن ولی اون یکی رو با حذف ماچ و بوسه هاش (که اونم انشا ا... تا چند ساله آینده حل میشه) نشوم میدن
+ نوشته شده توسط پدرام جوادزاده در پنجشنبه بیست و پنجم آبان 1385 و ساعت
14:16 |
بچه ها سوتی رو داشته باشین: فرانتس لیست پرلودها همون پوئم سمفونیک مشهور میزان 34_30 خط زهیا به تمپوی آداجیو توجه کنید!!! از F سیاه آکسان دار روی ضرب آخر میزان 30 خط اتصال شروع میشه و 5 میزان ادامه پیدا میکنه!!! تا شروع استکاتوها ... آقا، این فری مو قشنگ از اونجایی که تک خور بوده اصلا حال نمیکرده هوو بیاره رو سر خودش، اونم یه عالمه!!! می خواسته تک باشه سنش که بالا میره دیگه دخترای کسل کننده اشراف زاده دلشو میزنن تازه از یه وری نشستن هم خسته میشه تا بقیه با نیم رخش حال کنن به خودش میگه تو نوازنده های ارکستر هم تیکه های خوبی پیدا میشه ها،حالا چیکار مخلفاتش داری؟!!! آره،میره مانکن ارکستر میشه و جلوی صحنه هی قر میده یه بار از اینور یه بار از اونور بله،اینجوری بود که فری خوشگله شروع کرد به نوشتن کارای ارکسترال اولا چون سواد ارکستراسیونش کم بود واسه پیانو می نوشت و بعد دوتا ازشاگرداش conradi , raff کار رو واسه ارکستر تنظیم میکردن ... می بینید؟!!! حتی آهنگسازی به خوش تیپی لیست هم... + نوشته شده توسط حاشیه در پنجشنبه بیست و پنجم آبان 1385 و ساعت
7:21 |
|
درباره وبلاگ
گاه نوشته های کوچکی در باب موسیقی ایرانی
|
